Balans in het ouderschap is een mythe

Ik krijg de kans om eind september een lezing te geven in de bib van Ternat in het kader van de 10-daagse van de geestelijke gezondheidszorg. De vraag die kwam was een lezing rond het thema welzijn of draagkracht bij ouders. Meteen schoten allerlei ideeën, kaders, ervaringen en theorieën in mijn hoofd. Het concept rond ‘Balans in het ouderschap’ was geboren.Ondertussen ben ik de lezing zelf aan het voorbereiden, de ruwbouw is gedaan maar ik sta graag nog even stil bij de ‘waarom’? Waarom vind ik dit zo’n belangrijk thema? Waarom wil ik daarover delen met andere ouders?

Als ik denk aan mijn eigen ouderschap en de zoektocht naar balans komt er veel naar boven: wanhopig graag een goede mama willen zijn van een klein, kwetsbaar wezentje. Niet weten hoe, mijn moederlijke intuïtie kwijt zijn en boeken verslinden om houvast te vinden. De behoeften en het welzijn van mijn kindje mijlenver boven die van mij zetten en àlles perfect willen doen. Zelf moe zijn, honger hebben, een dringende douche nodig hebben. Het kon, zou en moest wachten.

Geen houdbaar scenario natuurlijk. Ook al ben ik zelf altijd heel graag mama geweest en haalde ik (tot nu toe) van elke fase enorm veel geluk. Moe zijn, emotioneel zijn, getriggerd worden, boos maken en roepen om mij nadien diep schuldig te voelen. De hoogtes – laagtes en loopings zijn ondertussen bijna ontelbaar.

Maar ik denk ook aan de persoonlijke groei als persoon, als mama en als koppel samen met Arno. Mijn eigen behoeftes eerst leren voelen en dan serieus nemen. Zoeken hoe ik een gezonde, liefdevolle grens hierin kan geven aan mijn kinderen. Zonder schuldgevoel en niet pas als het vatje helemaal leeg is. En in die zoektocht verschillende keren denken: “Ah, ja. NU hebben we een balans gevonden!”

Om verschillende redenen raakte ik die balans telkens weer kwijt. En erop terugkijkend vind ik dit zo logisch. Personen veranderen, gezinnen veranderen. Elke keer opnieuw zoeken. Maar ook anders willen opvoeden dan hoe jouw eigen blauwdruk gelegd is, doe je niet zomaar. In een keer: dat is vallen, leren, opstaan. Opnieuw en opnieuw en opnieuw. Vermoeiend? Ja. Maar als je achterom kijkt ook enorm empowerend. En de hele bestaansreden van Praktijk Windwijzer. Niet omdat ik nu denk dat ik het allemaal weet en andere ouders kan uitleggen hoe het moet. Maar vooral omdat ik graag zelf iemand had gehad die kon meewandelen op dat proces. Een neutraal persoon die een ander perspectief deelt. En hierin ook dingen durft benoemen die misschien pijnlijk zijn, maar wel tot echte vooruitgang leiden.

Dus het antwoord op de vraag van de Bib was natuurlijk volmondig: JA! Ik kom 30 september dus niet vertellen hoe jij de balans kan vinden in jouw ouderschap. Die balans is een mythe en bestaat niet. Wel wil ik kaders delen die misschien voor jou ook helpend zijn. Die op een moment van laagtes wat begrip en zachtheid meebrengen. Ik wil graag de verantwoordelijkheid en impact van de maatschappij en ons breder netwerk mee op de kaart zetten. En vooral ook zorgen dat ouders op het einde van de lezing voelen dat ze genoeg doen en genoeg zijn.

Misschien is het ook iets voor jou?

Dan ben je heel welkom op de gratis lezing ‘Balans in het ouderschap’. Op 30 september 2026 om 19u30 in de bib van Ternat.

Schrijf wel even in via de bib!

Groetjes,Laureen