Samen in Spel: veel meer dan gewoon spelen

Ik deelde dit weekend de eerste flyers uit voor Samen in Spel en ik vertelde er al wat over op mijn sociale media. En toch merk ik dat het vaak wringt als ik kort en laagdrempelig wil uitleggen wat het is. Ik kan het gewoon niet kort uitleggen en de eer aandoen die het verdient. Want in de bovenste laag is het echt vooral plezier maken samen met je kindje, positieve ervaringen delen en even ongestoord met al je aandacht bij elkaar zijn. En dat alleen al, vind ik zelf als ouder mega waardevol in deze draai-maar-door maatschappij.

Maar in de lagen eronder gebeurt er nog veel meer.

In de Samen in Spel reeksen combineer ik een stevige basis van Sherborne met extra insteken van verbindend spel. Denk je nu, “watte en watt?!” en wil je graag meer weten? Lees dan even verder.

Sherborne is een lichaamsgerichte bewegingspedagogie en (in sommige settings bewegingstherapie). Sherborne draait dus om bewegen, om ervaringen op doen met heel je lijf. Gefocust op sociaal-emotionele ontwikkeling eerder dan motorische ontwikkeling.Bij Sherborne gaan we dus altijd in relatie met anderen en het draait om de ervaringen die je opdoet met je lijf, al bewegend in die verschillende relaties. In Samen in Spel is de hoofdrelatie die tussen ouder en kind.

Even een concreet voorbeeld is spelen rond grenzen. Als ouder geef je heel vaak grenzen aan met woorden aan je kind. En dat is een heel andere ervaring dan als je kind een grens mag voelen met heel zijn lijf. Dat een kind met al zijn kracht mag duwen en voelen dat jij toch stevig blijft staan. Dat het ook zo zijn eigen grenzen leert voelen: hoe hard duw ik hier? Wil ik zo hard duwen? Kan ik eigenlijk nog harder? Of ben ik dan bang voor wat er gebeurt? Hoe voelt dat in mijn spieren? En voel ik dat enkel in mijn handen, armen. Of Ook in mijn schouders. Voel ik mij daardoor sterk of net niet?...

We gaan dit allemaal niet bespreken en bevragen. Maar die ervaring en reflectie gebeurt wel binnenin je kind. En ondertussen gebeurt er bij jou als ouder trouwens ook heel veel: dat je bijvoorbeeld toch langer een grens kan blijven houden dan je soms denkt?

Kinderen (en ouders?) leren zo hun lichaam kennen. En lichaam en hoofd krijgen terug meer een evenwaardige positie. Want als maatschappij lijkt de focus te blijven liggen op ons hoofd en lijden we onze kinderen al van heel vroeg af van die aangeboren wijsheid van dat lijf(je).

Verbindend Spel of Attachement Play van Aletha Solter zijn een 8-tal door Solter omschreven spelvormen die kinderen van nature zelf spelen. Die helpen bij het opbouwen van een sterke hechtingsrelatie en bovendien ook je kind ondersteunen in het verwerken van moeilijke gebeurtenissen en het loslaten van opgestapelde spanningen en emoties. In verschillende fases van emotionele ontwikkeling spelen een aantal ontwikkelingsthema’s de hoofdrol: veiligheid-onveiligheid, autonomie en onmacht, zelfvertrouwen en bij de groep horen… En ook hier, spelen die verschillende vormen van verbindend spel net op in. Of, in alle eerlijkheid, met een beetje hulp van mijn creatieve brein matchen we dit naadloos. Om even verder te gaan in het concrete voorbeeld van spelen rond grenzen: hier past perfect een insteek bij van machtsomkeerspel. Misschien heb je al gemerkt dat elk soort (zelfverzonnen) spelletje dat draait rond jij die zwakker, trager, kleiner… bent, zorgt voor heel wat plezier. Dat is machtsomkeerspel. Kinderen proeven hoe het is om meer macht te hebben want zij zitten als kind heel vaak in de minder machtige positie. Zo verwerken ze soms ook momenten waar het helemaal niet fijn was in die positie. Wat het ook is, verwacht je aan lachen, gieren, brullen. Dus wat als we in een Samen in Spel-speelsessie een spel beginnen waarbij jouw kindje eens de grens bepaalt, de grens aangeeft en jij (doet alsof je)uit alle macht daartegen duwt maar je kindje kan blijven staan. Dat het zich groot en sterk en machtig kan voelen. In zijn hoofd en in zijn lijf.

En zo ontstaat dus Samen in Spel. Ik doe hier geen planning en inhoud van een concrete Speelreeks uit de doeken. Dat zou ook niet kunnen. Want de specifieke themareeksen die nu gepland staan, zijn ruwweg opgebouwd en uitgeplant maar krijgen verder vorm op basis van de ouder-kind duo’s die deelnemen. Want zelf al zijn Verbindend Spel en emotionele ontwikkelingsthema’s universeel. En al is de meerwaarde van Sherborne op ouder-kindrelaties, gedrag- en emotieregulatie en … bewezen. Dan nog wil ik dat het groepje duo’s dat deelnemen aan Samen in Spel er alle plezier en meerwaarde uithalen die zij op dat moment in hun ontwikkeling en in relaties nodig hebben.